آموزش كامل روش تسليح ديوار با مش فايبرگلاس و پلاستر ساختمان

۱ بازديد

آموزش کامل روش تسلیح دیوار با مش فایبرگلاس و پلاستر ساختمان


برچسب‌ها: آموزش کامل روش تسلیح دیوار با مش فایبرگلاس و پلاستر ساختمان

مقدمه‌اي بر روش تسليح ديوار با مش فايبرگلاس و پلاستر

در مهندسي عمران و ساخت‌وساز مدرن، ايمن‌سازي ديوارهاي غيرسازه‌اي (مانند ديوارهاي پيراموني و تيغه‌هاي داخلي) در برابر نيروهاي جانبي ناشي از زلزله و باد، به يكي از مهم‌ترين دغدغه‌هاي طراحان و مجريان تبديل شده است. يكي از جديدترين و كارآمدترين راهكارها براي دستيابي به اين هدف، روش تسليح ديوار با مش فايبرگلاس و پلاستر است كه امروزه تحت عنوان سيستم وال‌مش (Wallmesh) شناخته مي‌شود. اين روش با ايجاد يك لايه مركب و يكپارچه از شبكه توري فايبرگلاس و ملاط مهندسي، مقاومت خمشي و كششي ديوار را به شكل چشمگيري افزايش مي‌دهد.

ديوارهاي بنايي سنتي به دليل رفتار شكننده و عدم تحمل نيروهاي كششي، در هنگام وقوع زلزله دچار ترك‌خوردگي شديد و فروپاشي خارج از صفحه مي‌شوند. اين فروپاشي نه تنها خسارات مالي هنگفتي به بار مي‌آورد، بلكه خطرات جاني جدي براي ساكنان به همراه دارد. با بكارگيري راهكارهاي تخصصي نوين وال‌مش، امكان انسجام‌بخشي به بافت ديوار و جلوگيري از ريزش خردشده‌ي قطعات بنايي فراهم مي‌گردد.

مكانيسم عملكرد تسليح يكپارچه در ديوارهاي غيرسازه‌اي

مكانيسم اصلي سيستم تسليح با مش فايبرگلاس بر پايه توزيع يكنواخت تنش‌ها در سطح ديوار استوار است. زماني كه ديوار تحت بار جانبي خارج از صفحه قرار مي‌گيرد، كرنش‌هاي كششي ايجاد شده در سطح پوشش توسط الياف شيشه موجود در مش فايبرگلاس جذب مي‌شوند. پلاستر سيماني يا گچي نيز به عنوان ماتريس نگهدارنده، وظيفه انتقال بار از ملات و بلوك‌ها به الياف را بر عهده دارد.

سيستم تسليح كامپوزيتي نوين وال‌مش با تلفيق مقاومت كششي فوق‌العاده الياف شيشه و چسبندگي عالي پلاستر، رفتاري شكل‌پذير و پايدار به ديوارهاي غيرسازه‌اي در برابر تكانه‌هاي شديد زلزله مي‌بخشد.

مزيت رقابتي اين سيستم در مقايسه با روش‌هاي قديمي، عدم نياز به وادارهاي فلزي سنگين و ميلگرد بستر در فواصل كوتاه است. اين امر باعث مي‌شود وزني به سازه اضافه نشده و تمركز تنش در نقاط خاص ديوار به حداقل برسد. براي آشنايي بيشتر با تكنولوژي‌هاي به‌روز مهار ديوار، مي‌توانيد از محصولات متنوع شركت بهره‌مند شويد.

  • افزايش شكل‌پذيري و ظرفيت باربري خارج از صفحه ديوار
  • حذف كامل ترك‌هاي سطحي و نازك‌كاري در طول بهره‌برداري
  • كاهش بار مرده ساختمان به دليل حذف قطعات فولادي سنگين
  • سرعت اجراي فوق‌العاده بالا و كاهش هزينه‌هاي نيروي انساني

استفاده از روش تسليح ديوار با مش فايبرگلاس و پلاستر نه تنها گامي بزرگ در جهت ارتقاي ايمني لرزه‌اي است، بلكه تطابق كامل با مباحث مقررات ملي ساختمان و دستورالعمل‌هاي نظام مهندسي دارد.


بررسي فني و تخصصي انواع مش فايبرگلاس

انتخاب مش فايبرگلاس مناسب، كليدي‌ترين مرحله در طراحي سيستم وال‌مش است. مش‌هاي فايبرگلاس بر اساس تركيب شيميايي الياف شيشه و ميزان مقاومت آن‌ها در برابر محيط‌هاي قليايي به دسته‌هاي متعددي تقسيم مي‌شوند. از آنجا كه پلاسترهاي پايه سيماني داراي محيطي به شدت قليايي (pH بالاي ۱۲) هستند، الياف شيشه معمولي در طول زمان در اين محيط دچار خوردگي و اضمحلال مي‌شوند. از اين رو، شناخت انواع مش براي انتخاب بهينه بسيار حائز اهميت است.

مش فايبرگلاس E-Glass، C-Glass و Zr-Glass

شبكه‌هاي توري فايبرگلاس نوين وال‌مش در كلاس‌هاي مختلفي توليد مي‌شوند كه هر يك كاربرد ويژه‌اي دارند:

  • مش فايبرگلاس E-Glass نوين وال‌مش: داراي مقاومت الكتريكي بالا و مقاومت كششي مناسب است، اما براي محيط‌هاي پايه سيماني مستقيم بدون پوشش مقاوم به قليايي مناسب نيست و بيشتر در پلاسترهاي پايه گچي استفاده مي‌شود.
  • مش فايبرگلاس C-Glass نوين وال‌مش: داراي مقاومت نسبي در برابر مواد شيميايي بوده و در كاربردهاي عمومي سيستم‌هاي عايق و پلاسترهاي گچي كارايي دارد.
  • مش فايبرگلاس Zr-Glass نوين وال‌مش (AR-Glass): اين مش حاوي حداقل ۱۶ درصد اكسيد سيركونيوم (ZrO2) بوده و به طور كامل در برابر محيط‌هاي به شدت قليايي سيمان مقاوم است. مش مقاوم به قليايي (AR-Mesh) بهترين و ايمن‌ترين گزينه براي تسليح با پلاسترهاي سيماني محسوب مي‌شود.

در جدول زير، مقايسه‌اي جامع بين مشخصات فني و كاربرد انواع مش فايبرگلاس ارائه شده است:

نوع مش فايبرگلاس درصد اكسيد سيركونيوم (ZrO2) مقاومت در برابر قليايي (pH>12) نوع پلاستر سازگار گرماژ متداول (g/m²)
E-Glass صفر يا كمتر از ۱٪ ضعيف پلاستر پايه گچي ۴۵ تا ۹۰
C-Glass كمتر از ۵٪ متوسط پلاستر گچي / پليمر اصلاح‌شده ۶۰ تا ۱۲۰
Zr-Glass (AR) بيش از ۱۶٪ فوق‌العاده عالي (تضميني) پلاستر پايه سيماني و گچي ۱۱۰ تا ۳۰۰

ابعاد چشمه (Mesh Size) و گرماژ (وزن بر واحد سطح) مش نيز نقش مهمي در گيرايي ملات دارند. معمولاً چشمه‌هاي ۵×۵ ميلي‌متر تا ۱۰×۱۰ ميلي‌متر با گرماژهاي ۱۱۰ تا ۳۰۰ گرم بر متر مربع براي تسليح ديوارهاي بنايي و غيرسازه‌اي استاندارد شناخته مي‌شوند. انتخاب گرماژ مناسب بر اساس محاسبات مهندسي و ميزان بار جانبي وارد بر ديوار انجام مي‌پذيرد.


نقش پلاستر به عنوان ماتريس نگهدارنده در سيستم وال‌مش

پلاستر در سيستم وال‌مش تنها يك پوشش سطحي نيست، بلكه نقش ماتريس انتقال‌دهنده نيرو را ايفا مي‌كند. جهت پيوستگي كامل ميان بلوك‌هاي ديوار و مش فايبرگلاس، خواص مكانيكي و شيميايي پلاستر بايد كاملاً سنجيده شود. دو نوع اصلي از پلاسترهاي كاربردي در روش تسليح ديوار با مش فايبرگلاس و پلاستر عبارتند از: پلاستر پايه سيماني و پلاستر پايه گچي.

پلاستر پايه سيماني نوين وال‌مش

پلاستر پايه سيماني نوين وال‌مش به دليل مقاومت بالا در برابر رطوبت، گرما و شرايط جوي سخت، بهترين گزينه براي تسليح ديوارهاي خارجي (نماي بيروني)، پيراموني و فضاهاي مرطوب مانند سرويس‌هاي بهداشتي است. اين ملات حاوي افزودني‌هاي پليمري ويژه جهت افزايش چسبندگي، كاهش انقباض (Shrinkage) و بهبود انعطاف‌پذيري است.

نكته فني بسيار مهم در استفاده از پلاستر سيماني، الزام بكارگيري مش فايبرگلاس مقاوم به قليايي (AR-Glass) با اكسيد سيركونيوم بالا است. سيمان در فرايند هيدراتاسيون، هيدروكسيد كلسيم آزاد مي‌كند كه پي‌اچ محيط را به شدت بالا مي‌برد. در صورتي كه از مش معمولي استفاده شود، توري فايبرگلاس پس از مدتي دچار فرسايش شده و عملكرد سازه‌اي خود را از دست مي‌دهد.

پلاستر پايه گچي نوين وال‌مش

براي ديوارهاي داخلي ساختمان كه در معرض رطوبت مستقيم قرار ندارند، پلاستر پايه گچي نوين وال‌مش انتخابي بسيار اقتصادي و سريع است. اين پلاستر علاوه بر تسليح ديوار، سطح صاف و آماده‌اي براي نقاشي يا اجراي كاغذ ديواري فراهم مي‌سازد.

  • چسبندگي بالا: اتصال محكم به انواع بلوك‌هاي سيماني، هبلكس (AAC)، سفالي و آجري.
  • زمان گيرش كنترل‌شده: فرصت كافي براي جاي‌گذاري و مدفون كردن كامل مش فايبرگلاس.
  • كاهش ضخامت نازك‌كاري: حذف نياز به گچ و خاك سنتي و كاهش بار مرده ساختمان.

براي دريافت اطلاعات دقيق‌تر در مورد تركيبات و شيوه اختلاط اين مواد، مي‌توانيد به بخش محصولات مهندسي‌شده نوين وال‌مش مراجعه كنيد. انتخاب صحيح تركيب پلاستر و مش، تضمين‌كننده عملكرد درازمدت سيستم مهار ديوار خواهد بود.


تجهيزات و ملزومات كارگاهي جهت تسليح ديوار

اجراي استاندارد و دقيق روش تسليح ديوار با مش فايبرگلاس و پلاستر نيازمند به‌كارگيري ابزارها و ملزومات ويژه‌اي است. برخلاف روش‌هاي سنتي وال‌پست كه نياز به دستگاه‌هاي جوشكاري سنگين، برش‌كاري آهن و جرثقيل داشتند، تجهيزات مورد نياز در روش وال‌مش بسيار سبك، پرتابل و كم‌هزينه هستند.

فهرست ابزارهاي اصلي اجرا

جهت اجراي باكيفيت تسليح ديوار، ابزارهاي زير در كارگاه مورد نياز است:

  • قيچي صنعتي يا كاتر تيز: جهت برش دقيق مش فايبرگلاس در ابعاد و نوارهاي مشخص بر اساس نقشه‌هاي اجرايي.
  • همزن برقي (ميكسر دريل): براي اختلاط يكنواخت و همگن پلاسترهاي خشك آماده با ميزان آب مشخص.
  • ماله شانه اي و ماله صاف فلزي يا پلاستيكي: جهت اعمال لايه اول پلاستر، شيارزني و تسطيح لايه دوم بر روي مش.
  • تراز ليزري و شاقول: براي اطمينان از شاقولي بودن ديوار و بسترپلاستر.
  • تفنگ هيلتي يا دريل شارژي به همراه پيچ و رولت (پلاك انكوري): براي تثبيت موقت يا قطعي مش در نقاط انتهايي و اتصالات در صورت نياز طراح.
  • پروفيل‌هاي نبشي يا ناوداني منقطع: جهت مهار خارج از صفحه در لبه‌هاي فوقاني و قائم ديوار براي جداسازي سازه از ديوار.

تجهيزات ايمني و حفاظت فردي (PPE)

از آنجا كه اختلاط پلاسترهاي سيماني و گچي و همچنين دستكاري الياف شيشه مي‌تواند باعث ايجاد گرد و غبار و تحريكات پوستي يا تنفسي شود، استفاده از تجهيزات حفاظتي زير براي نيروهاي اجرايي الزامي است:

دستكش‌هاي روكش‌دار مقاوم، ماسك ضد گرد و غبار استاندارد، عينك ايمني شفاف و لباس كار آستين‌بلند از ملزومات حياتي ايمني در زمان اجراي تسليح با مش فايبرگلاس هستند.

آماده‌سازي اين ابزارها پيش از شروع عمليات اجرايي، باعث افزايش چشمگير سرعت كار و ارتقاي كيفيت نهايي لايه تسليح‌شده خواهد شد.


دستورالعمل جامع اجرايي سيستم وال‌مش

اجراي صحيح روش تسليح ديوار با مش فايبرگلاس و پلاستر نيازمند رعايت ترتيب گام‌ها و دقت در جزئيات فني است. كوچك‌ترين بي‌دقتي در جاي‌گذاري مش يا ضخامت پلاستر مي‌تواند كارايي سيستم را كاهش دهد. در ادامه، مراحل متوالي اجراي اين سيستم شرح داده شده است.

گام ۱: آماده‌سازي بستر و زيرسازي ديوار

قبل از آغاز عمليات، سطح ديوار بايد كاملاً از هرگونه گرد و غبار، چربي، بندكشي‌هاي سست و بقاياي ملات پاكسازي شود. در صورت وجود ناصافي‌هاي بزرگ، ابتدا بايد سطح ديوار با ملات مناسب تسطيح گردد. همچنين نم‌زدن و مرطوب كردن سطح بلوك‌ها قبل از اعمال پلاستر (به ويژه در بلوك‌هاي سبك هبلكس يا آجر) براي جلوگيري از جذب آب ملات الزامي است.

گام ۲: جداسازي ديوار از سقف و ستون‌ها (جداسازي لرزه‌اي)

مطابق ضوابط مهندسي، ديوار غيرسازه‌اي نبايد به ستون‌ها و تير سقف متصل باشد. پيرامون ديوار بايد با مواد تراكم‌پذير مانند فوم پلي‌استايرن يا پشم سنگ به ضخامت حداقل ۲.۵ سانتي‌متر پر شود تا حركات جانبي اسكلت ساختمان به ديوار منتقل نگردد.

گام ۳: اعمال لايه اول پلاستر

لايه اول پلاستر (پايه سيماني يا گچي) با ضخامت تقريبي ۴ تا ۶ ميلي‌متر توسط ماله بر روي سطح ديوار اجرا مي‌شود. اين لايه بايد بستري يكنواخت براي قرارگيري توري فايبرگلاس ايجاد كند.

گام ۴: جاي‌گذاري و خواباندن مش فايبرگلاس

نوارهاي مش فايبرگلاس (E-Glass، C-Glass يا Zr-Glass) كه طبق ابعاد طراحي برش خورده‌اند، بر روي لايه اول پلاستر مرطوب قرار داده شده و با فشار ملايم ماله درون ملات مدفون مي‌شوند. توري فايبرگلاس نبايد مستقيماً روي بلوك خشك نصب شود؛ بلكه بايد كاملاً در ميان دو لايه پلاستر درگير گردد. در محل اورلب (همپوشاني) نوارها، حداقل ۱۵ سانتي‌متر اورلب عرضي و طولي رعايت مي‌شود.

گام ۵: اعمال لايه دوم پلاستر و تسطيح نهايي

بلافاصله پيش از گيرش اوليه لايه اول، لايه دوم پلاستر به ضخامت ۴ تا ۶ ميلي‌متر روي مش قرار گرفته و سطح آن صاف و هموار مي‌گردد. ضخامت كل لايه تركيبي (پلاستر + مش + پلاستر) معمولاً بين ۱۰ تا ۱۵ ميلي‌متر خواهد بود.

براي بهره‌گيري از تكنولوژي‌هاي مدرن و استانداردهاي به روز اين روش، مي‌توانيد راهنماي سامانه وال مش را مطالعه فرماييد تا تمام نكات ريز كارگاهي را به طور كامل فرا بگيريد.


بررسي الزامات قانوني و دستورالعمل‌هاي پيوست ۶ استاندارد ۲۸۰۰

يكي از دلايل اصلي اقبال عمومي مهندسان به روش تسليح ديوار با مش فايبرگلاس و پلاستر، پذيرش صريح و ضابطه‌مند اين روش در آيين‌نامه‌هاي معتبر ملي و بين‌المللي است. در ايران، **پيوست ششم استاندارد ۲۸۰۰** (طراحي ساختمان‌ها در برابر زلزله) و **نشريه ۸۱۷** سازمان مديريت و برنامه‌ريزي، به تفصيل ضوابط طراحي و اجراي تسليح ديوارهاي بنايي با شبكه الياف را تدوين كرده‌اند.

الزامات پيوست ۶ استاندارد ۲۸۰۰ براي وال‌مش

بر اساس ضوابط پيوست ۶ استاندارد ۲۸۰۰، ديوارهاي غيرسازه‌اي كه داراي طول بيش از ۴ متر يا ارتفاع بيش از ۳.۵ متر هستند، بايد در برابر نيروهاي خارج از صفحه مهار شوند. استفاده از شبكه الياف فايبرگلاس به عنوان جايگزين وادارهاي عمودي و افقي (روش‌هاي سنتي وال‌پست فلزي) مشروط به رعايت الزامات زير كاملاً مجاز است:

  • مقاومت كششي گسيختگي مش فايبرگلاس نبايد از مقدار مشخصي (حداقل ۱۰۰۰ مگاپاسكال براي الياف) كمتر باشد.
  • در صورت استفاده از پلاسترهاي سيماني، مش فايبرگلاس حتماً بايد از نوع مقاوم به قليايي (AR-Glass با حداقل ۱۶٪ سيركونيوم) باشد.
  • پوشش پلاستر روي الياف بايد متراكم بوده و ضخامت كافي براي ايجاد پيوستگي كامل را داشته باشد.
  • اتصال ديوار به سقف و ستون‌ها بايد به صورت آزاد و جداسازي‌شده با فوم تراكم‌پذير اجرا شود تا ديوار وارد رفتار سازه‌اي اسكلت نشود.

جدول زير مقايسه‌اي تطبيقي ميان روش سنتي وال‌پست فلزي و روش نوين تسليح با مش فايبرگلاس (وال‌مش) را بر اساس ضوابط استاندارد ارائه مي‌دهد:

پارامتر مورد بررسي روش سنتي (وادار فلزي و ميلگرد بستر) روش نوين وال‌مش (مش فايبرگلاس + پلاستر)
وزن تحميلي به سازه بالا (به دليل استفاده از پروفيل‌هاي فولادي) بسيار پايين و ناچيز
سرعت اجرا كند (نيازمند جوشكاري و انكربولت) بسيار سريع و بدون نياز به جوشكاري
پل حرارتي و صوتي ايجاد پل‌هاي حرارتي در محل وادارها بدون ايجاد هيچ‌گونه پل حرارتي يا صوتي
تمركز تنش تمركز تنش در نقاط اتصال وادار به ديوار توزيع يكنواخت و يكپارچه تنش در كل سطح
تاييديه پيوست ۶ استاندارد ۲۸۰۰ دارد (با محدوديت‌هاي اجرايي)ة دارد (به عنوان روش نوين و استاندارد)

تطابق اين روش با الزامات نظام مهندسي باعث شده تا مالكان و سازندگان بدون دغدغه اخذ پايان‌كار، اين فناوري هوشمندانه را جايگزين روش‌هاي پرهزينه و سنگين قديمي نمايند.


تحليل مقرون‌به‌صرفه بودن روش نوين تسليح ديوار

در پروژه‌هاي عمراني مدرن، توجيه اقتصادي در كنار ايمني فني، مهم‌ترين ملاك تصميم‌گيري سازندگان و سرمايه‌گذاران است. روش تسليح ديوار با مش فايبرگلاس و پلاستر نه تنها از نظر مهندسي رفتاري فوق‌العاده در برابر زلزله نشان مي‌دهد، بلكه از جنبه مالي نيز صرفه‌جويي چشمگيري در هزينه‌هاي كل پروژه به همراه دارد.

مؤلفه‌هاي كاهش هزينه در سيستم وال‌مش

كاهش هزينه‌ها در اين سيستم ناشي از چند فاكتور اساسي است:

  • حذف فولاد و آهن‌آلات سنگين: با حذف قوطي‌هاي فلزي، نبشي‌هاي سرتاسري، ميلگرد بستر و صفحه ستون‌ها، هزينه خريد مصالح فلزي به شدت كاهش مي‌يابد.
  • كاهش دستمزد و هزينه‌هاي اجرايي: عدم نياز به تيم‌هاي تخصصي جوشكاري، برش‌كاري و نصب قطعات سنگين، هزينه دستمزد نيروي انساني را كاهش مي‌دهد.
  • كاهش زمان پروژه (Time Savings): اجراي وال‌مش با سرعتي تا ۳ برابر بالاتر از وال‌پست سنتي انجام مي‌شود. كاهش زمان ساخت، بازگشت سرمايه را تسريع كرده و هزينه‌هاي مديريت كارگاه را كاهش مي‌دهد.
  • صرفه‌جويي در لايه‌هاي نازك‌كاري: از آنجا كه پلاستر سيماني يا گچي وال‌مش سطح ديوار را كاملاً صاف و يكدست مي‌كند، ضخامت لايه‌هاي بعدي نازك‌كاري (مثل گچ‌كاري نهايي) به حداقل مي‌رسد.
تحليل‌هاي مالي پروژه‌هاي انبوه سازي نشان مي‌دهد استفاده از سيستم وال‌مش نوين وال‌مش مي‌تواند هزينه‌هاي مهاربندي ديوارهاي غيرسازه‌اي را بين ۳۰ تا ۵۰ درصد نسبت به روش‌هاي سنتي فلزي كاهش دهد.

علاوه بر موارد فوق، به دليل وزن بسيار سبك مش و پلاستر، بار مرده كل ساختمان كاهش يافته و اين امر مي‌تواند در طراحي اوليه مقاطع تير، ستون و فونداسيون توسط مهندس محاسب، صرفه‌جويي‌هاي ثانويه بيشتري ايجاد كند.


خطاهاي حياتي كارگاهي در تسليح ديوار و شيوه كنترل آن‌ها

با وجود سادگي اجراي روش تسليح ديوار با مش فايبرگلاس و پلاستر، بروز برخي اشتباهات ناشي از عدم آگاهي آيين‌نامه‌اي يا بي‌دقتي مجريان مي‌تواند كارايي اين سيستم مهندسي را به شدت تنزل دهد. شناخت اين خطاهاي متداول و پيشگيري از آن‌ها، ضامن كيفيت و سلامت سازه خواهد بود.

۱. استفاده از مش غيرمقاوم به قليايي (E-Glass) در پلاستر سيماني

بزرگ‌ترين و خطرناك‌ترين اشتباه كارگاهي، به‌كارگيري مش فايبرگلاس E-Glass يا C-Glass متفرقه به جاي مش مقاوم به قليايي (AR-Glass) در پلاسترهاي سيماني است. قلياي موجود در سيمان پس از چند ماه الياف غيرمقاوم را كاملاً ذوب كرده و ديوار را بدون تسليح رها مي‌سازد. همواره بايد از مش‌هاي استاندارد داراي اكسيد سيركونيوم بالا استفاده شود.

۲. چسباندن مستقيم مش به بلوك خشك بدون لايه اول پلاستر

برخي مجريان براي سرعت بيشتر، ابتدا توري فايبرگلاس را با ميخ روي ديوار خشك نصب كرده و سپس روي آن را با يك لايه ملات مي‌پوشانند. اين كار باعث مي‌شود پشت مش خالي از ملات مانده و درگيري دراماتيك (گيرايي مكانيكي) بين مش و ديوار شكل نگيرد. مش بايد حتماً در ميان دو لايه پلاستر تر خوابانده شود.

۳. عدم رعايت ميزان همپوشاني (Overlap) نوارهاي مش

در صورتي كه نوارهاي مش فايبرگلاس در كنار يكديگر بدون همپوشاني كافي (حداقل ۱۵ سانتي‌متر) قرار گيرند، در مرز اتصال آن‌ها تمركز تنش ايجاد شده و ديوار در اين خطوط دچار ترك و گسيختگي مي‌شود.

۴. عدم جداسازي لرزه‌اي ديوار از اسكلت

مقاوم‌سازي ديوار به معناي چسباندن آن به ستون‌ها نيست. اگر انقباض و عدم اتصال آزاد ديوار به سقف و ستون رعايت نشود، بارهاي فشاري اسكلت به ديوار منتقل شده و سبب كمانش يا شكست قطري آن خواهد شد.

  • همواره از مصالح استاندارد و شناسنامه‌دار استفاده كنيد.
  • نظارت مستمر مهندس ناظر بر مراحل اختلاط ملات و ضخامت‌دهي لايه‌ها ضروري است.
  • تست‌هاي آزمايشگاهي چسبندگي و مقاومت كششي مش را پيش از خريد انبوه مطالبه نماييد.

شماره سوال متداول پاسخ تخصصي
۱ روش تسليح ديوار با مش فايبرگلاس و پلاستر چيست؟ سيستمي نوين براي مهار لرزه‌اي ديوارهاي غيرسازه‌اي با تركيب مش فايبرگلاس و پلاستر سيماني يا گچي كه جايگزين وال‌پست فلزي مي‌شود.
۲ آيا وال‌مش مورد تاييد پيوست ۶ آيين‌نامه ۲۸۰۰ مي‌باشد؟ بله، اين روش كاملاً مطابق پيوست ۶ آيين‌نامه ۲۸۰۰ و نشريه ۸۱۷ بوده و مورد تاييد نظام مهندسي است.
۳ تفاوت مش E-Glass و AR-Glass چيست؟ مش AR-Glass داراي بيش از ۱۶٪ اكسيد سيركونيوم بوده و در برابر محيط قليايي سيمان كاملاً مقاوم است، اما E-Glass براي محيط‌هاي گچي مناسب است.
۴ ضخامت استاندارد پلاستر در سيستم وال‌مش چقدر است؟ ضخامت كل معمولاً بين ۱۰ تا ۱۵ ميلي‌متر است كه در دو لايه ۴ تا ۶ ميلي‌متري در پشت و روي مش اجرا مي‌شود.
۵ آيا در روش وال‌مش نيازي به اجراي ميلگرد بستر وجود دارد؟ خير، با اجراي سراسري يا نواري سيستم وال‌مش، نيازي به ميلگرد بستر و وادارهاي عمودي فلزي وجود ندارد.
۶ چه نوع پلاستري براي ديوارهاي خارجي مناسب است؟ پلاستر پايه سيماني نوين وال‌مش به همراه مش AR-Glass بهترين گزينه براي ديوارهاي خارجي و مرطوب است.
۷ ميزان همپوشاني (اورلب) نوارهاي مش فايبرگلاس چقدر بايد باشد؟ حداقل ميزان همپوشاني استاندارد در نوارهاي مش فايبرگلاس ۱۵ سانتي‌متر است.
۸ چگونه ديوار از اسكلت سازه جداسازي مي‌شود؟ با استفاده از فوم پلي‌استايرن يا پشم سنگ به ضخامت ۲.۵ سانتي‌متر در لبه‌هاي اتصال ديوار به تير و ستون.
۹ استفاده از وال‌مش چقدر هزينه‌ها را كاهش مي‌دهد؟ بسته‌به پروژه، سيستم وال‌مش هزينه‌هاي مهاربندي را بين ۳۰ تا ۵۰ درصد نسبت به وال‌پست فلزي كاهش مي‌دهد.
۱۰ آيا وال‌مش براي انواع بلوك‌ها قابل اجراست؟ بله، اين سيستم روي انواع بلوك‌هاي هبلكس (AAC)، سفالي، سيماني سبك و آجري به راحتي قابل اجرا است.

نشريه ۸۱۷ سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور و پيوست ششم آيين‌نامه ۲۸۰۰ زلزله
تا كنون نظري ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در رویا بلاگ ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.